امروز درماندگی ترامپ و نظام سلطه در مواجهه با ملت ایران، آنچنان آشکار شده که تمام ظرفیتهای خود را – از ائتلاف نظامی تا تحریک مزدوران تجزیهطلب و سلطنتطلب – در جنگی ترکیبی شبیه «جنگ احزاب» به کار گرفتهاند. در چنین شرایطی، ضرورت همدلی نه یک انتخاب که یک دستور آسمانی است. آنجا که خداوند میفرماید: «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا وَلَا تَفَرَّقُوا» (آل عمران، ۱۰۳)، ریسمان الهی جز به همبستگیِ برآمده از ایمان گره نمیخورد. امروز بیش از هر زمان، توجه به سنتهای قطعی خداوند در قرآن، نقشهراهی است که هم از تفرقه مصون میدارد و هم پشتوانه حضور مقتدرانه مردم در خیابانها و صحنههای دفاع از امنیت ملی میشود.
چهل و هفت سال از انقلاب اسلامی میگذرد و انواع تحریمهای آمریکا و نظام سلطه، از تحریمهای اقتصادی و مالی تا محاصره سیاسی و جنگ روانی، هیچیک نتوانسته است اراده این ملت را در هم بشکند. تجربه تاریخی ثابت کرده است که هرگاه دشمن تصور کرده با فشار حداکثری میتواند ملت ایران را بهزانو درآورد، با پدیدهای به نام «ایمان جمعی» و «ایستادگی مردمی» روبهرو شده که همه معادلات او را برهم زده است. امروز نیز تهدید به حمله زمینی، استقرار پنج هزار تروریست داعشی در همسایگی شرقی و غربی، و همزمان فراخوان ضدانقلاب برای آشوب در در ایام پیش رو، همه بازتولید همان تاکتیک کهنه و نخنما است؛ اما سنت الهی بر این است که ایمان، توکل و بصیرت، اینگونه توطئهها را بیاثر میسازد.
در میدان رسانهای، دشمن با شبکههایی چون اینترنشنال سعی در القای یأس و تفرقه دارد، اما ملتی که ۴۷ سال است فریب این جوسازیها را نخورده، امروز نیز با هوشیاری کامل میان «صدای دشمن» و «منافع ملی» تمایز قائل میشود. قرآن کریم بهصراحت راه برونرفت از این جنگ ترکیبی را نشان داده است: «إِن تَنصُرُوا اللَّهَ یَنصُرکُم وَیُثَبِّت أَقدامَکُم» (محمد، ۷). نصرت الهی مشروط به پایداری در میدان است؛ میدانی که امروز نهفقط در مرزهای جغرافیایی، که در مرزهای اعتقادی و اراده ملی جریان دارد.
مفسران در تفسیر آیه ۲۰۰ سوره آلعمران («اصْبِرُوا وَصَابِرُوا وَرَابِطُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ») بر این نکته تأکید کردهاند که «رابطوا» یعنی مرزهای عقیدتی، سیاسی و حتی امنیتی را در آمادهباش کامل نگه دارید. امروز که آمریکا از پایگاه دیهگو گارسیا تهدید به حمله به غیرنظامیان میکند و ضدانقلاب با فراخوان آشوب به دنبال ترور امنیت روانی جامعه است، «مرابطه» یعنی حضور آگاهانه مردم در خیابانها؛ حضوری که پیامش این است: توهم خلأ قدرت را از سر بیرون کنید.
در سوی دیگر، عملیات روانی دشمن برای ایجاد رعب، چیزی جز تکرار سنت پیشین نیست. اما قرآن درمان قطعی آن را «حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَکِیلُ» معرفی میکند؛ ذکری که علامه طباطبایی در المیزان آن را نشانه «تفویض کامل امر به خدا» میداند. وقتی ملتی با اتکا به این باور، پایکار میآید، خداوند بر اساس سنت «سَنُلْقِی فِی قُلُوبِ الَّذِینَ کَفَرُوا الرُّعْبَ» (آلعمران، ۱۵۱) ایجاد رعب در دلهای دشمنانش، آنها را از درون متلاشی میکند.
برخی تحلیلهای غربی، کمیت حضور مردم را نشانه میگیرند، اما قرآن در آیه ۲۴۹ بقره، کیفیت ایمان و صبر را بر کمیت تعداد مقدم میدارد. آنجا که طالوت با اندکی نیرو در برابر جالوت صفآرایی کرد، نتیجه جز با «یَقِین» حاصل نشد. یقینی که امروز در میان خانوادهای شکل میگیرد که یک عضو آن در مرز، یکی در بیمارستان و یکی در خیابان از کیان کشور دفاع میکند.
نکته ظریفتر، نزول «سکینه» در شرایط سخت است. قرآن از آرامشی ویژه خبر میدهد که خداوند بر دلهای مؤمنان نازل میکند: «هُوَ الَّذِی أَنزَلَ السَّکِینَهَ فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ» (فتح، ۴). این سکینه، همان نیرویی است که ترس از توطئههای ترکیبی دشمن (هوایی، زمینی، روانی) را به فرصتی برای همدلی بیشتر تبدیل میکند.
جمعبندی:
تهاجم ترکیبی امروز، اگرچه سنگین است، اما سنتهای الهی روشنتر از همیشه راه را نشان دادهاند:
۱) برنامه چهارگانه «صبر، مقاومت، مرزبانی و تقوا» که فقط با حضور پرشور مردم در همه صحنهها محقق میشود.
۲) اتکا به «حسبنا الله» در برابر تهدیدات نظامی و روانی.
۳) باور به سنت نصرت و القای رعب در دل دشمن که محصول وحدت ملی و پشتیبانی از نیروهای مسلح است.
۴) تبدیل تفرقهانگیزی دشمن به همبستگیِ الهامگرفته از ریسمان الهی.
امروز خیابانهای ایران، نهفقط عرصه نمایش قدرت، که تفسیر زنده «رابطوا» در قرآن است. مردمی که با درک عمق توطئه، پایکار میآیند، نه از بمبافکن و نه از آشوب داخلی هراسی ندارند؛ زیرا وعده الهی «وَإِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ» (صافات، ۱۷۳) را با جان خریدهاند. حضور پرشورتر از همیشه، یعنی پایان بازی دشمن و طلوع سکینهای که جز با همدلی و عمل به دستورات آسمانی به دست نمیآید.
نویسنده: احمد منصوری ماتک
