پاسخ
زندگی سیاسی و اجتماعی شیخ محمود حلبی (۱۲۷۹-۱۳۷۶) با فراز و نشیب همراه بود و او دوره های متفاوتی را پشت سر گذاشت. برای مثال، حلبی در دوره جوانی تا میانسالی، که تا اوایل دهه ۱۳۳۰ ادامه دارد، در مسیر کسب تجربه بود و شخصیت شناخته شده سال های بعد را نداشت. او در این سال ها نهایتا خطیبی نسبتا مشهور بود.
حلبی در آغاز دهه ۱۳۳۰ با تأسیس انجمن حجتیه دوران جدیدی را آغاز کرد که تا انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ ادامه یافت. او انجمن حجتیه را با هدف مبارزه با بهاییت تأسیس کرد و در آن قالب به فعالیت اجتماعی و سیاسی پرداخت.
انجمن حجتیه با رهبری حلبی در سال های نخست انقلاب به طور رسمی فعالیت داشت؛ تا اینکه در سال ۱۳۶۲ در کنار چند تشکل سیاسی دیگر از سوی دادستان انقلاب اسلامی غیرقانونی اعلام شد. از آن پس دوران پایانی زندگی سیاسی و اجتماعی حلبی آغاز می شود که تا سال ۱۳۷۶ زمان درگذشت او، ادامه می یابد
حلبی پیش از انقلاب اسلامی در هماهنگی با حکومت پهلوی به مبارزه تعریف شده با بهاییت به عنوان مهمترین خطر پیش روی شیعه و ایران پرداخت. حلبی در این دوره که نیروهای سیاسی مذهبی سرکوب و محدود شده بودند، تلاش کرد انحصار مبارزه با سازمان سیاسی بهاییت را به دست آورد. این در حالی است که دوران پهلوی عصر طلایی سازمان بهاییت در ایران بود و بهاییان قدرت سیاسی و اقتصادی فراوانی به دست آوردند.
نتیجه سیاسی این روابط و همکاری، رابطه مناسب انجمن با حکومت پهلوی بود. حلبی با حرکت های انقلابی علیه حکومت پهلوی موافقتی نداشت. حلبی همچنین در این دوران مکتبی عقیدتی که شباهت های فراوانی با اخباری گری داشت را تبلیغ کرد و به مبارزه با عرفان، فلسفه و جریانه ای خردگرای دینی و اصلاح گرانه پرداخت. وی به لحاظ اندیشه سیاسی مخالف هرگونه حکومتی در دوران غیبت بود.
برای مطالعه بیشتر به مقاله تأملی بر افکار و زندگی سیاسی-اجتماعی شیخ محمود حلبی در عصر پهلوی مراجعه بفرمایید.
