ما با دو دسته از جریانات انحرافی مواجه هستیم. یک دسته جریانات برون دینی هستند مثل عرفانهای شرقی و غربی، امثال اشو، پائولو کوئلیو، عرفان سرخ پوستی اکنکار و… که نوعی دینزدایی را ترویج میکنند. و یک دسته هم جریانات درون دینی هستند که صوفیه از همین جریانات درون دینی است. یقینا خطر جریانات درون دینی بسیار بیشتر از جریانات برون دینی است؛ چرا که با تابلو دین جلو میآیند. در حالی که قرآن در دست دارند و به روایات استناد میکنند جلو میآیند. از ادبیات دینی و عرفانی بهره می برند، این مسایل باعث می شود تا خیلی ها نتوانند بین این جریانات و اسلام اصیل اسلامی تمییز بدهند و راحت جذب این جریانات میشوند.
بارها اندیشمندان بزرگ به خطرات فرقههای صوفیه اشاره کردهاند. از جمله آیت الله مکارم شیرازی در کتاب ارزشمند جلوه حق تعبیر جالبی دارند. ایشان بعد از اشاره به برخی از مسایل انحرافی در صوفیه مینویسند: «اینها همه در صوفیگری پیدا میشود چیزی که بوی اسلام میدهد ولی اسلام نیست». (جلوه حق، آیت الله مکارم شیرازی)
به همین دلیل اولین ناقدین صوفیه اهل بیت (علیهم السلام) هستند. شیخ حر عاملی در کتاب الاثنی عشریهف روایات مختلف را جمع کرده است که میتوانید به این کتاب ارزشمند مراجعه کنید. (ر.ک، الاثنی عشریه، شیخ حر عاملی) همچنین برخی از صحابه، علما گذشته و علماء معاصر نیز در این زمینه دست به قلم شده و در نقد تصوف آثاری تالیف کردهاند. بنابراین سزاوار است تا با تصوف و آموزههای انحرافی آن آشنا باشیم.
نویسنده: سید رضا موسوی
