در شرایطی که نظام سلطه به ویژه آمریکا و رژیم صهیونیستی با حمایت کشورهای غربی، جنایات گسترده ای علیه مسلمانان فلسطین، یمن، سوریه، افغانستان و دیگر نقاط جهان رقم میزنند، انتظار میرود همه جریانات اسلامی در محکومیت این ظلمها و حمایت از مظلومان هم صدا شوند. اما آنچه در میان سران اسماعیلیه مشاهده می شود، جای خالی رویکرد صریح استکبارستیزی است. سران اسماعیله حتی در برابر تجاوزات اخیر آمریکای جنایتکار و اسرائیل مجعول به ایران اسلامی و شهادت رهبر ایران«رحمه الله» و شهدای مظلوم کور از جمله کودکان میناب سکوتی تامل برانگیز داشتند!
این سکوت در حالی است که رهبران و سفرای این گروهها نه تنها موضعگیری قاطعی در برابر جنایات غرب ندارند، بلکه گاه تصاویری از دیدارها، خوش وبش ها و تعاملات نزدیک آنان با سیاستمداران غربی منتشر می شود. این رفتارها که گاه با توجیه «گفتگوی ادیان» یا «صلح جهانی» همراه است، در عمل به بی تفاوتی در برابر خون مسلمانان مظلوم انجامیده است.
آنچه مشخص است استکبارستیزی یک اصل اساسی در قرآن و سنت نبوی است که «اشدّاء علی الکفّار» را از صفات مؤمنان برمی شمرد. اگر امروز برخی جریانات اسماعیلیه این اصل را کنار گذاشته اند، باید پرسید: آیا چنین رویکردی با هویت اسلامی و مسئولیت تاریخی در قبال امت اسلامی سازگار است؟ و آیا این سکوت در برابر جنایات، مصداق «راضی به فعل ظالم» نیست؟آیا میتوان مسلمان بود و با ظالمان جهانی خوشوبش کرد؟
در پایان، امید است همه مسلمانان با هر گرایشی، در برابر ظلم واحد، موضعی واحد اتخاذ کنند و استکبارستیزی را از شعار تا عمل در اولویت قرار دهند.
نویسنده: سید رضا موسوی
